آقا نجفى قوچانى سید حسن

زندگي نامه :

آقا نجفى قوچانى, سید حسن/محمد حسن, فرزند سید محمد نجفى (1295-1363ق), فقیه, حكیم , و ادیب 0 در خسرویه قوچان بدنبا آمد تحصیلات مقدماتى را در قوچان سبزوار و مشهد به پایان رسانید و در بیست سالگى به اصفهان رفت و نزد آخوند كاشانى و میرزا جهانگیر خان قشقائى حكمت فلسفه و نزد آخوند شیخ عبدالكریم گزى, و سید محمد باقر درچه‌‌اى فقه و اصول خواند سپس از اصفهان به نجف رفت و نزد آخوند محمد كاظم خراسانى, شریعت اصفهانى,محمد باقر اضطهباناتى تلمذ كرد و در سى سالگى به اجتهاد رسید و پس از بیست سال توقف در نجف به قوچان بازگشت و متجاوز از بیست و پنج سال در قوچان مقام فقاهت و رتق و فتق امور مذهبی مردم و اداره حوزه علوم دینی را بر عهده داشت . وى در قوچان در گذشت و آرامگاهش از زیارتگاه هاى قوچان است .

آثار :

«شرح دعاى صباح», «عذر بدتر از گناه»در باره مشروطیت, «سفرى كوتاه به آبادیهاى قوچان», «سیاحت غرب » كه در كیفیت عالم برزخ و سیر ارواح, «سیاحت شرق» كه مهمترین اثر آقا نجفى و شرح حال خود او از كودكى تا مقام اجتهاد «حیوة الاسلام فى احوال آیةالله الملك العلام» در شرح زندگى آخوند خراسانى؛ «شرح كفایةالاصول»

*تکبرگی در سربرگ خاطره ها*

www.ragbarg.loxblog.com

دسته بندی : [Post_Cat_Title]

عباس آریانپور

زندگي نامه :

آریانپور ,عباس , فرزند ماشاالله خان كاشى (1285-1363ش), نویسنده و شاعر . وى پس از گذراندن تحصیلات مقدماتى و متوسطه ,به مدیریت داخلى مجله «عالم نسوان» منصوب شد . وتا سه سال دراین سمت باقى بود 0 سپس به شركت نفت وارد شد . وپس از دریافت دیپلم دوره متوسطه شعبه بازرگانى , مدتى به تدریس علوم بازرگانى در دبیرستان ادب اصفهان پرداخت . آریانپور در سال 1335ش,بـراى مـطالعـه امـور مـالیـاتى 6ماه به امریكا رفت. در سال 1336 ش به دریافت لیسانس قضائى از دانشگاه تهران نائل آمد . آریانپور در سرودن شعر به زبان فارسى انگلیسى نیز توانا بود . وى بنیانگذار مدرسه عالى ترجمه در ایران و دانشگاه مكاتبه اى زبان انگلیسى در آمریكا ست . آریانپور در آمریكا در گذشت .

آثار :
«اشتباهات خنده‌‌دار» ؛ «زمینه دانش در علوم طبیعى ؛ «ماشین زندگى»؛ «نخستین بانوى پزشك» ؛ «فرهنگ آریان پور» جیبى (یك جلدى, دو جلدى , و پنج جلدى)انگلیسى به فارسی و فارسى به انگلیسى؛ «تاریخ كلیساى شرق».

*تکبرگی در سربرگ خاطره ها*

www.ragbarg.loxblog.com

 

دسته بندی : [Post_Cat_Title]

ابو اسحاق ابراهیم بن محمّد فارسی كَرْخی اصطخری

زندگي نامه :

در نیمه اوّل قرن چهارم ق ، متوفّی در 346 ق. از زندگی وی اطلاعاتی اندك در دست است. منابع قدیم، نسبت او را معمولاً اصطخری، فارسی و اصطخری كرخی نوشته اند، بنابراین می توان گفت كه او از "استخر فارس" برخاسته و احتمالاً مدتی، در محلّه كَرْخ بغداد ساكن بوده است، اصطخری به سرزمین های عرب، ایرانی و بخشی از سرزمین های هند سفركرده و تا اقیانوس اطلس پیش رفته است. در آثار خویش بر "صورالاقالیم" نوشته ی "ابوزید بلخی" ( متوفّی 322 ق ) از شاگردان مشهور "ابویوسف یعقوب كندی" ( متوفی 258 ق)، بیش از دیگر آثارجغرافیایی اعتماد كرده است. اصطخری و ابن حوقل احتمالاً در سرزمین سند، در حدود سال (340 ق) ، به عقیده دخویه، در حدود بیست سال پیش از این تاریخ، با هم دیدار داشته و از دانش و تجربه یكدیگر استفاده كرده اند. از اصطخری دو كتاب برجای مانده است. 1. كتاب الاقالیم، كه مشتمل بر حدود ممالك، نقشه اقلیم ها، شهرها، دریاها، رودها و فاصله میان شهرها به تفصیل و حاوی نوزده نقشه بزرگ است. اصطخری این كتاب را بر مبنای صورالاقالیم ابوزیدبلخی، كه برجای نمانده ، چنان كه از نام آن پیداست، آن نیز مبتنی بر نقشه ها بوده تدوین كرده است. صورالاقلیم را مولر از روی نسخه خطی مورخ (690 ق) چاپ عكسی كرده است. 2. مسالك الممالك، این نام را پیش از اصطخری، "ابو عباس جعفر بن احمد مروزی" در قرن سوم ق و "ابن خرداد به" بر كتاب خویش نهاده بودند. مسالك الممالك نیز مبتنی بر "صورالاقالیم ابوزید بلخی" است، با این تفاوت كه اصطخری به روش دیگر جغرافیانویسان و جهانگردان جهان اسلام، بر مبنای خوانده ها، مشاهدات و مسموعات خود، مطالب فراوان بدان افزوده و كتاب خویش را به صورت اثری مستقل در آورده است. سال تألیف كتاب معمولاً (340 ق) دانسته اند، اما دخویه این تاریخ را سال كتابت نسخه ی خطی می داند و معتقد است كه با این كتاب در حدود بیست سال قبل از این، یعنی میان سال های (318 – 321 ق)، در زمان حیات ابوزید بلخی تألیف شده و نسخه ی دوم مفصل كتاب ابوزید بلخی است. اگرچه نظریه ی جفرافیا نویسان جهان اسلام، مانند نظریه ی آنان درباره ی نجوم بر آراء بطلمیوس نهاده شده و ظاهراً اولین بار "كندی"، استاد ابوزید بلخی، براساس ترجمه ای ناقص از كتاب بطلمیوس این شیوه را به كار بسته و این تأثیر در سایر كتاب های جغرافیا نیز مشهود است، اصطخری اقلیم را در معنی مصطلح دیگر جغرافیانویسان به كار نبرده، بلكه، چنان كه خود در مقدّمه مسالك الممالك گفته است، اقلیم را بر قطعاتی كوچك تر اطلاق كرده و جهان اسلام را به شیوه ابوزید بلخی مجموعاً به بیست اقلیم تقسیم كرده است. وی توضیح آن ها را از دیار عرب آغاز كرده است، به حكم آن كه خانه ی خدای تعالی در آنجاست و خداوند مكّه را اُمُّ القُری خوانده است. سپس به ترتیب به ذكر و شرح این نواحی پرداخته است: دریای پارس، زمین مغرب، مصر، شام، دریای روم، دیار جزیره، عراق، خوزستان، پارس، كرمان، منصوره و سندوهند ، آذربایجان ، كوهستان ، دیلمان ، خزر ، بیابان میان پارس و خراسان ، سیستان ، خراسان ، ماوراءالنهر و این همان ترتیبی است كه در كتاب الاقالیم نیز به كاررفته است. از تطبیق كتاب الاقالیم و المسالك و الممالك چنین می توان دریافت كه اصطخری، پس از تألیف كتاب اوّل، آن را تفصیل داده و به صورت المسالك و الممالك در آورده است. وی در این كتاب بر ذكر راه ها و فاصله میان شهرها تاكید فراوان كرده و از مصنوعات و محصولات كشاورزی، آداب، رسوم، دین، زبان، اقتصاد، تجارت و دیگر مسائل مربوط به اقلیم ها و ساكنان آن ها جای جای سخن گفته و به خصوص در شرح دیار پارس به ذكر دقایق بیشتری پرداخته است. اصطخری، به جز صورالاقالیم، از سفرنامه "ابن فضلان" و از "اشكال العالم" ابوعبدالله احمدبن محمّد جیهانی نیز استفاده كرده و به تَبَع صورالاقالیم، مسالك الممالك را نیز به نقشه های جغرافیایی آراسته است. درترجمه فارسی كتاب مجموعاً بیست نقشه رنگی و دونقشه سیاه و سفید آمده است. المسالك و الممالك را دخویه در سال (1870 م)، چاپ كرده است. چاپ دیگری از آن به سال (1972 م) و چاپ دیگری با نام المسالك و الممالك، در سلسله انتشارات تُراثُنا، به تحقیق دكتر "محمّدجابرعبدالعال الحسینی"، در سال (1961 م) ، در "قاهره" منتشر شده است. ترجمه ای نیز از این كتاب به فارسی در دست است كه مترجمی ناشناخته، احتمالاً در حدود قرن های پنجم و ششم ق، آن را از عربی به فارسی برگردانده است. این ترجمه را نخستین بار ایرج افشار به سال (1340 ش) در زمره ی انتشارات بنگاه و ترجمه و نشر كتاب با نام مسالك و ممالك چاپ كرده است. علاوه براین، "حافظ ابرو" نیز ادّعا كرده كه این كتاب را به فارسی ترجمه كرده و می خواسته است مطالبی تازه بدان بیفزاید، اما ظاهراً مآخذ او از كتب جغرافیا بیشتر همین ترجمه موجود بوده است. آثار اصطخری مورد توجه جغرافی نویسان پس ازاو بوده و به جز ابن حوقل كه شیوه او را دنبال كرده، دیگران نیز از وی نام برده و از آثار وی استفاده كرده اند . قزوینی و یاقوت حموی ( كه در حدود 88 بار از اصطخری نام برده )، مقدسی، مؤلف حدودالعالم و حافظ ابرو از این جمله اند. ابن حوقل، در پایان فصل مربوط به سند، از ملاقات خود با اصطخری سخن گفته و بعضی از نقشه هایی را كه كشیده بوده است، مثل نقشه فارس، پسندیده و بعضی را، مثل نقشه ی سند ، نپسندیده بوده و نقشه های خود از آذربایجان و الجزیره را به اصطخری نشان داده و او آن ها را پسندیده بوده است . اصطخری از ابن حوقل درخواسته است كه خطا های كتاب او را اصلاح كند و وی چنین كرده است. این نشان می دهد كه اصطخری سعه صدری عالمانه داشته و از استفاده كردن از علم و تجربه دانشمندی جوان تر از خود پرهیز نداشته است. قزوینی نیز كتاب الاقالیم اصطخری را پسند دانشمندان شرح شهرها، روستاها و مسافت میان آن ها را دقیق دانسته و آن كتابی خالی از نقض شمرده است. مقدسی نسخه ای از كتاب حاوی نقشه هایی را در كتابخانه ی "صاحب بن عبّاد" منسوب به ابوزید بلخی یافته و همان را در نیشابور دیده كه نام مؤلّف نداشته و آن را منسوب به "ابن مرزبان كرخی" می دانسته اند و همان را منسوب به اصطخری نیز در بخارا دیده و انتساب آن را به او تایید كرده است، كه اصطخری را در حال تألیف آن دیده بوده اند. مقدسی این كتاب را دارای نقشه هایی درست دانسته كه در ضمن كمبودی هایی نیز داشته است.

آثار :
كتاب الاقالیم، مسالك الممالك.

 

*تکبرگی در سربرگ خاطره ها*

www.ragbarg.loxblog.com

دسته بندی : [Post_Cat_Title]

اسكندربیگ منشی

زندگي نامه :

از منشیان مخصوص "شاه عباس اول" و از نژاد تركمانانی كه از اوایل دوره ی صفویان به تدریج وارد دستگاه دولت شدند و اعتبار و اهمیت خاص یافتند و در دوره های بعد، متصدی برخی مقامات حكومتی شدند. اسكندر بیگ، بنابر تصریح صاحب "فوائد الصوفیه"، در سال (968 ق) به دنیا آمد، از حوادث دوران كودكی و نوجوانی او اطلاع مهمی نداریم. خود او هم آثارش به نسبت و خاستگاه اجتماعی خود اشاره ای نمی كند. در آغاز به كسب دانش های متداول و مرسوم آن روزگار پرداخت؛ علم سیاق و ریاضیات آموخت و در این رشته تبحری به دست آورد و مدتی در دیوان به كار حسابداری و شغل ا........

*تکبرگی در سربرگ خاطره ها*

www.ragbarg.loxblog.com

 

دسته بندی : [Post_Cat_Title]

ابو شكور بلخى

زندگي نامه :

ز333ق), شاعر . در اواخر عصر رودكى و اوائل عهد فردوسى مى زیست. تولد وى مقارن با روزگار سامانیان بود, ابوشكور امیر نوح بن نصر بن احمد بن سامانى را مدح مى گفت. از تألیفات او مثنوى «آفرین نامه» است كه در حدود سالهاى 333 تا 336 ق آن را فراهم آورد, ظاهراً مثنویهاى دیگرى هم داشته است. او نخستین شاعرى است كه مثنوى داستانى ساخت. ابیات و قطعات پراكنده‌‌اى كه از وى باقى است روى هم رفته به 400 بیت نمى رســـــد .

آثار :
آفرین نامه»

*تکبرگی در سربرگ خاطره ها*

www.ragbarg.loxblog.com

 

دسته بندی : [Post_Cat_Title]

ابن سینا ابو على حسین

ابن سینا, ابو على حسین بن عبدالله بن سینا . (370-428/427ق),پزشك, فیلسوف, منطقى و دانشمند . مشهور به ابن سینا یا ابوعلى سینا, در مغرب زمین آویسن یا آویسنا و ملقب به حجةالحق, شیخ الرئیس, شرف‌‌الملك و امام‌‌الحكما.ابن سینا در افشنه بخارا, زادگاه مادرش, متولد شد. پدروى از دیوانیان دستگاه سامانیان بود ودر تربیت فرزندان خودسخت كوشا . پدر ابن سینا,عبدالله,شیفته تعلیمات اسماعیلیان بود.ابن سینا على رغم اشراف به نظر و عقاید این گروه,گرایشى به این فرقه نداشت در چهارده سالگى در علم بر استاد خود ابو عبدالله ناتلى پیشى گرفت چندان كه مشكلات منطق را بر استاد خود مى‌‌گشود. در شانزده سالگى جمعى از پزشكان فاضل زیر دست او كار مى‌‌كردند.ابو على با مداواى بیمارى نوح‌‌بن منصور سامانى امیر خراسان اجازه

*تکبرگی در سربرگ خاطره ها*

www.ragbarg.loxblog.com

 

دسته بندی : [Post_Cat_Title]

اسدى طوسى

زندگي نامه :

اسدى طوسى, ابو نصر على بن احمد بن منصور . (و ف465ق), شاعر. در طوس متولد شد. به آذربایجان رفت و مداح ابودلف شیبانى شد. او معاصر قطران تبریزى بود. وى بعد از فردوسى بزرگترین حماسه سراى ملى ادب فارسى است. در شاعرى قوى طبع و باریك اندیش و ژرف بین بود. و در انتخاب كلمات خوش آهنگ و تركیبات مأنوس در بحر متقارب استاد بود .
از آثار وى: «گرشاسب نامه» كه شامل چهارهزار بیت به تقلید شاهنامه بین سالهاى 456تا 458 ق به فرمان امیر ابودلف, پادشاه نخجوان و وزیر او سروده شده است ؛«قصاید مناظره » چهار مناظره است تحت عنوان «مناظره آسمان و زمین», «مغ و مسلمان », «نیزه و كمان», «شب و روز». این نوع ادبى از ابتكارات وى محسوب شده. «لغت فرس» را كه قدیمیترین فرهنگ موجود زبان فارسى است و براى اردشیر دیلمسپار نجمى شاعر تألیف كرد. ازكتاب «الابنیه عن حقایق الادویه» منصور هروى نسخه‌‌اى در دست است كه به خط اسدى است .

*تکبرگی در سربرگ خاطره ها*

www.ragbarg.loxblog.com

 

دسته بندی : [Post_Cat_Title]

ایرج میرزا جلال‌‌الممالك

زندگي نامه :

ایرج‌ میرزا جلال‌ الملك‌ شاعر توانای‌ ایران‌ در اواخر دوره‌ ‌قاجاریه در سال‌ 1251ه.ش‌ در تبریز بدنیا آمد . پدر وی‌ غلامحسین‌ میرزا ملقب‌ به‌ صدر الشعرا(با تخلص‌ بهجت‌)از شعرای‌ معروف‌ عصر خود بود و جدش‌ ملك‌ ایرج‌ میرزا پسر فتحعلی‌ شاه‌ نیز اهل‌ شعر وادب‌ بود وبا تخلص‌ انصاف‌ شعر می‌ سرود. ایرج‌ میرزا در دامان‌ چنین‌ خانواده‌ای‌ رشد و نمو یافت‌ و بعد ها از نظر جوهر شعر وپایه‌ شعری‌ بر پدر و جد و تقریبا تمام‌ شاهزادگان‌ قاجار برتری‌ یافت‌. وی‌ در دوران‌ كودكی‌ به‌ فراگیری‌ زبان‌ و ادبیات‌ فارسی‌ ، فرانسه‌ و عربی‌ پرداخت‌ و در نزد اساتید بزرگ‌ زمان‌خود محمد تقی‌ عارف‌ اصفهانی‌ و میرزا نصراله‌ بهار تحصیل‌ كرد. ایرج‌ شاعری‌ را از نو جوانی‌ آغاز كرد و امیر نظام‌ گروسی‌ حاكم‌ تبریز نیز او را تشویق‌ به‌ شعر و شاعری‌ نمود و به‌ او لقب‌ فخر الشعرا داد وی‌ در شانزده‌ سالگی‌ ازدواج‌ كرد ولی‌این‌ ازدواج‌ زود هنگام‌ فرجامی‌ نداشت‌ زیرا سه‌ سال‌ بعد همسر و پدرش‌ درگذشتند .بعد ازمرگ‌ پدر ایرج‌ از جانب‌ مظفر الدین‌ میرزا ولیعهد به‌ سرودن‌ قصاید و اشعار مداحی‌ و رسمی‌ در مراسم‌ و اعیاد موظف‌ گردید و صدر الشعرا لقب‌ گرفت‌ ولی‌ از قبول‌ آن‌ امتناع‌ كرد و از شاعری‌ دربار ولیعهد كناره‌ گرفت‌. وی‌ در جوانی‌ مدتی‌ منشی‌ مخصوص‌ پیشكار آذربایجان‌ میرزا علی‌ خان‌ امین‌الدوله بود و با وی‌ به‌ تهران‌ آمد. در سال‌ 1314 ه.ق‌ به‌ همراه‌ قوام‌ السلطنه‌ به‌ اروپا رفت‌ ودر بازگشت‌ شغل‌ مناسبی‌ در دار الانشء یافت‌ و در سال‌ 1324 به‌ وزارت‌ معارف‌ منتقل‌ شد و دبیرخانه‌ آن‌ وزارت‌ را تأسیس‌ كرد; در طی‌ مدت‌ خدمت‌ او در این‌ وزارتخانه‌ با ابتكارایرج‌ میرزا وزارت‌ معارف‌ اداره‌ عتیقه‌ جات‌ را تأسیس‌ نمود.ایرج‌ میرزا در سال‌ 1337 به‌ عنوان‌ بازرس‌ اداره‌ كل‌ مالیه‌ خراسان‌ روانه‌ مشهد شد و طی‌ مدت‌ 5 سال‌ اقامت‌ خود در این‌ استان‌ وارد مهم‌ترین‌ مرحله‌ از فعالیتهای‌ ادبی‌ خود شد و به‌ ویژه‌ قیام‌ كلنل‌ محمد تقی‌خان‌ پسیان تأثیر زیادی‌ بر افكار ایرج‌ برجای‌ نهاد. این‌ شاعر بلند آوازه‌ بهترین‌ شاهكارهای‌هنری‌ خود را در طی‌ این‌ چند سال‌ خلق‌ كرد. سالهای‌ پایانی‌ عمر ایرج‌ میرزا با فقر و پریشانی‌ گذشت‌ و در سال‌ 1344 ه.ش‌ درتهران‌ درگذشت‌ و در گورستان‌ ظهیر الدوله‌ به‌ خاك‌ سپرده‌ شد. زندگی‌ ادبی‌ این‌ شاعر دارای‌ دو مرحله‌ بود. در مرحله‌ اول‌ كه‌ دوران‌ جوانی‌ ایرج‌ بود وی‌ در قالب‌ قصیده‌ به‌ ستایش‌ رجال‌ و خوشامد و تهنیت‌ پرداخت‌ ولی‌ در مرحله‌ دوم‌ كه‌ مصادف‌ با دوران‌ پختگی‌ شاعر بود از شاعر درباری‌ بودن‌ كناره‌ گرفت‌ و با پشت‌ سرگذاشتن‌ تجربیات‌ ارزنده‌ و جهان‌ بینی‌ تازه‌ای‌ كه‌ در اثر سفر اروپا و كسب‌ معرفت‌ و كمالات‌ بدست‌ آورده‌ بود مسائل‌ و مضامین‌ تازه‌ای‌ در دنیای‌ شعرش‌ پدیدار شد و سبك‌ جدیدی‌ به‌ وجود آورد. بیشتر اشعار موجود در دیوان‌ او نیز كه‌ دارای‌ اعتبار ادبی‌ والایی‌اند در این‌ دوه‌ سروده‌ شده‌اند; مضامین‌ و اندیشه‌ های‌ شعر ایرج‌ در انتقاد از وضع‌ سیاسی‌ واجتماعی‌ كشور، وطن‌ دوستی‌، تشویق‌ جوانان‌ به‌ دانش‌ آموزی‌ و فراگیری‌ علوم‌ و فنون‌جدید و بخصوص‌ علاقه‌ به‌ مادر و تجلیل‌ سپاس‌ از مقام‌ مادر بود ایرج‌ میرزا در این‌ ارتباط یكی‌ از زیباترین‌ اشعار خود را به‌ نام‌ قلب‌ مادر سرود كه‌ در زمره‌ زیباترین‌ اشعار بازمانده‌ از ادبیات‌ مشروطیت‌ است‌ و سبب‌ شهرت‌ فراوان‌ او شد.

آثار :
دیوان شعر؛ مثنویهاى «زهره و منوچهر»؛ « مثنوی‌ عارفنامه»؛ «ادبیات ایرج».

 

*تکبرگی در سربرگ خاطره ها*

www.ragbarg.loxblog.com

 

دسته بندی : [Post_Cat_Title]

ابوالفتوح رازی

وی مشهور به "ابوالفتوح رازی"، عالم و مفسر مشهور امامی بود و در حدود (480 هجری) در "ری" متولد شد. این تاریخ تقریبی را از آن رو برای وی فرض كرده اند كه منابع در ردیف استادان او از "حسن بن محمّد طوسی" ( متوفّی 500 هجری ) نام برده اند. نسبت ابوالفتوح، به گفته ی خود او به "نافل بن بُدَیل بن وَرقاء خزاعی" می رسد. بنابراین، اصل او عرب و از طایفه ی "بنی خُزاعه" بوده است. بُدَیل از صحابه بزرگ پیامبر بوده...........

*تکبرگی در سربرگ خاطره ها*

www.ragbarg.loxblog.com

 

دسته بندی : [Post_Cat_Title]

خسرو احتشامی

زندگي نامه :

خسرو احتشامی در 15 اسفند 1325 در هوندگان سمیرم سفلی (هونجان) ولادت یافت. خانواده‌ای از خوانین طایفه كشكولی كوچك از ایل قشقایی بودند كه در حدود پانصد سال پیش در آن منطقه اسكان یافتند. وی در دبستان احتشام هوندگان و سپس در دبیرستان ادب اصفهان به تحصیل پرداخت و در سال 1347 دیپلم گرفت پس از گذراندن دوره ی خدمت سربازی در سال 1350 به قصد تحصیل عازم هندوستان شد و در پوناكالج واقع در شهر پونا به تحصیل مشغول شد. در سال 1353 به ایران بازگشت و همان سال ازدواج كرد. سپس تحصیلات خود را در دانشگاه اصفهان ادامه داد و در شهریور 1356 در رشته تاریخ فارغ ‌التحصیل شد احتشامی از هفده سالگی با شعر انس گرفت و از 1345 برای خواندن اشعار خود در انجمن های ادبی اصفهان شركت می‌جست. در سال 1346 نخستین سروده ی وی در مجله روشنفكر تهران به چاپ رسید. او از همان ایام با برخی از نشریات تهران مانند سپید و سیاه، همكاری خود را آغاز كرد. در سال 1378 یكی از آثار منظوم او به نام افسانه ی اصفهان آبی در اصفهان از سوی اداره كل ارشاد اسلامی بهترین اثر معرفی شد و جایزه ‌ای به آن تعلق گرفت. این كتاب مثنوی بلندی درباره ی 120 تن از معاریف اصفهان است. برخی از نوشته‌های او در زمینه ی نقد و بررسی اشعار صائب نظامی و خواجوی كرمانی و همچنین شناخت و بررسی هنرهای اسلامی ـ ایرانی است. احتشامی مقالات فراوانی نیز در زمینه‌های مختلف ادبی، در نشریات بنیاد، آینده، هستی، كلك، بخارا، گلچرخ و فصلنامه ی اصفهان به چاپ رسانده است.

آثار :

١- از مضراب تا محراب / انتشارات بهینه 1370 2ـ افسانه اصفهان آبی / شركت آتروپات 1377 3ـ امشب صدای تیشه / انتشارات پرستش 1373 4ـ باغ های چوبی / سازمان رفاهی تفریحی شهرداری اصفهان 1377 5 ـ در كوچه باغ زلف / كتابسرا 1368.

*تکبرگی در سربرگ خاطره ها*

www.ragbarg.loxblog.com

دسته بندی : [Post_Cat_Title]

» در میانه ی زندگی ( جمعه 05 تیر 1405 )
» 110 دستورکاربردی برای run کامپیتر ( جمعه 05 تیر 1405 )
» نامه ای از طرف خدا ( جمعه 05 تیر 1405 )
» نامه ای از طرف خدا ( جمعه 05 تیر 1405 )
» مادر ( جمعه 05 تیر 1405 )
» روز پدر مبارک ( جمعه 05 تیر 1405 )
» حکیم ارد بزرگ ( جمعه 05 تیر 1405 )
» انتهای راه ( جمعه 05 تیر 1405 )
» تفاوت های میان ویندوز۸ و ویندوز۸٫۱ ( جمعه 05 تیر 1405 )
» نیم ســـــــــاعت پیش ( جمعه 05 تیر 1405 )